|
آهنگی که روز می نوازد و شب را به ارمغان می آورد ، آهنگ بودن و زیستن و خواندن سرود های زندگی است ، ولی در این زندگی رود هایی در جریان هستند که گاها باعث طغیان می شوند و این طغیان زدگی خیلی از اطرافیان را به درد سر و نگرانی می اندازد، و همین نگرانی هستند که دل مشغولی درست می کنند و شما و مرا به دورانی می برند که در آن دوران آسایشی بوده فارق از ریا و سیاست زدگی که شاید خیلی چیز ها را مانند امروز درک نمی کنیم ،ولی آسایش بود و راحتی خیال از نظر مادی و نگرانی برای توشه فردا نبود و هر جایی که مراجعه می کردی کاری برای انجام و گرفتن مزد بود ولی اکنون که حرکت نمودیم و به خواسته خودمان انقلاب اسلامی را به جای رژیم ستم شاهی آوردیم چه بر ما گذشته است هشت سال اول انقلاب را که جنگیدیم و بهترین هایمان را تقدیم نمودمی تا مبادا کسی به وطنمان تجاوز کند و بعد از هشت سال دفاع مقدس سازندگی را شروع نمودیم و اکنون اگر خوب بنگریم به غیر از تورم و گرانی و ناراحتی اعصاب برای پدران و مادران چیزی دیگر برایمان مانده است ، از گور های دسته جمعی برایمان می گویند راست یا دروغش با خودشان ؛ نا کار آمدی نمایندگان مردم که در مجلس قرار دارند و اگر نا کارامد هم نباشد در دسته و لابی ها قرار دارند و برای خودشان کار می کنند نه برای مردم، رئیس دولتمان می گوید برای مردم رفاه ایجاد می کنم این رفاه در سایه گوشت کیلویی ۱۶ هزار تومان درست خواهد شد مگر در آمد قاطبه ملت چقدر است که می خواهند رفاه ایجاد کنند بیکاری هم که غوغا می کند ،
آیا می توان باور داشت که این هایی که به قول خودشان می گویند نماینده ملت هستند واقعا برای ملت هستند یا برای خودشان من جزء کسانی هستم که بیریا در همه میدان ها بوده ام و زمانی که شهر محل سکونتم را با موشک می زندن با جرائت شهرم را ترک نکردم تا بتوانم باشم که مبادا دشمن بگوید شهر را ترک نمودند و دولت نمی تواند تامین جانی برای مردمش درست کند ، در بدترین شرایط در بیابان ها زندگی کردم ولی شهر و دیار خودم را رها نکردم چون با خودم می گفتم این جا هم یک گوشه از میدان جنگ است ، هر سال وقتی رهبران کشورم برای تبریک سال می آمدند و سخنرانی می کردند این امید را داشتم که از فراوانی بگویند و از راحتی خیال ولی از چیزی می گفتند که شکم گرسنه نمی تواند داشته باشد چون وقتی شکم انسانی سیر نباشد دین و ایمانی هم نخواهد داشت، قبول کنیم که تورم از اعتیاد بدتر است و از همه مهتر نتوانستن تامین مادی زندگی کردن برای یک مرد از مرگ زیر خروار ها آور بدتر است شرمندگی از زن و فرزند از همه چیز سخت تر و بدتر است کی و چه وقت این دولت ها به فکر تورم خواهند افتاد ویا کاری خواهند نمود که مردم احساس نگرانی نکنند اگر حرکتی انجام شد همانند رژیم شاه به بیگانه می چسبانند و مزدور هم می شوی وقتی می خواهی از حقوقت دفاع کنی بیگانه پرست می شوی مگر این مردم چه می خواهند مردم از دولت تنها سه چیز می خواهند رفاه اجتماعی ، ارزانی اجناس، و تامین و آسایش جانی و مالی اگر دولت همین سه گزینه را ایجاد کند ملت هرگز نسبت به دولت خودشان نگرانی نخواهند داشت ولی این گونه نیست زیرا یک مسافرت ۷ روز که همه وسایل از خودت باشد و حتی برای خوابدن در چادر در پارک ساکن شوی حد اقل برای ۵ نفر روزانه به مبلغی در حدود ۴۰ هزار تومان نیاز داری چون خوراکی به قدری گران است که یک نهار ساده در یک رستوران حدود ۲۰ الی ۳۰ هزار تومان می شود تورم در شکل های مختلف خود را نشان داده است از تحصیل رایگان بگیر که پولی شده است تا نان دولتی که هر عدد نان به ۱۰۰ تومان و یک بیشتر رسیده است بیائید باور کنیم هستیم و دولت هم طرف دار ما ملت است و قبول داشته باشیم که دولت دلش می خواهد ولی نمی تواند آن وقت شاید راحت تر بتوانیم جواب خودمان را بدهیم در این صورت غروب بدون داشتن هزینه روزانه زندگی به درد خیلی ها نمی خورد باور کنید جاری همانند کارون
+ نوشته شده در جمعه ششم شهریور 1388ساعت 10:12  توسط اسداله پورهاشمی
|
ماه مبارک رمضان است و ما مهمان خدا هستیم ودر این ماه همه را به مهمانی خدا دعوت می کنم و ازهمه دوستان و کسانی که به این وبلاگ سر می زنند به خاطر خودشتان ازشان می خواهم که دعا کنند همه در این ماه عفو شویم
جاری همانند کارون
+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم شهریور 1388ساعت 11:31  توسط اسداله پورهاشمی
|
|